6 Şubat…
Bazı tarihler vardır, üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin içimizde aynı ağırlıkla durur.
Kahramanmaraş merkezli depremlerde kaybettiğimiz canlarımızı rahmetle anıyorum. O gün sadece binalar yıkılmadı; yarım kalan hayatlar, susan odalar, bir daha çalınmayacak kapılar kaldı geride. Her birinin acısı hâlâ taze, hâlâ gerçek.
Ama o karanlığın içinde bir şey de açığa çıktı:
İnsanlığımız.
Bir tas çorbayı paylaşanlar, enkaz başında günlerce uyumayanlar, adını bilmediği birine kardeşi gibi sarılanlar… Bu toprakların asıl gücü tam da oradaydı.
Unutmak kolay, hatırlamak zor.
Ama biz hatırlamak zorundayız. Çünkü kaybettiklerimize olan borcumuz; aynı acıların bir daha yaşanmaması için sorumluluk almaktır. Güvenli şehirler, sağlam yapılar ve ihmale kapalı bir gelecek inşa etmektir.
6 Şubat’ta hayatını kaybeden tüm vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet; ailelerine ve depremden etkilenen tüm şehirlerimize sabır diliyorum.